همانطور که می دانید خلبانان هواپیماهای بلند پرواز جاسوسی مانند اس آر71 و یو2 مانند فضا نوردان لباس تحت فشار می پوشند وبه جرأت می توان گفت عملکرد صحیح یا ناقص این لباس در حکم پلی بین مرگ وزندگی برای خلبان است.به همین دلیل به این لباس لقب "جلیقه ی نجات آسمان "داده اند.
اس آر71در اوایل دهه ی 1990 بازنشسته شد ؛اما گونه هایی از یو 2به علت کاربردهای فراوانش هنوزمشغول خدمت هستند.مجموعه لباس یاد شده ،از کلاه خلبان ولباس یکسره ی سنگین وضخیمی تشکیل شده است که لباس از ناحیه ی گردن به کلاه متصل می شود.
به خاطر محدودیت ها در طراحی هواپیمای یو2 و وجود این کلاه ایمنی ،دید خلبان بسیار محدوداست؛بنابراین هواپیمای مزبور برای انجام نشست ،نیاز مبرم به خلبان دوم «خلبان سیار»داردتابا ایمنی کامل بنشیند .هماهنگی کامل بین این دو نفر ضامن یک نشست موفق است وکوچکترین اشتباه هر یک از خدمه،سبب وقوع حادثه ای تلخ می شودکه صد البته تا به حال چندین بار اتفاق افتاده است برای انجام یک پرواز موفق ،تمامی سامانه ها،درزها،پیچ ومهره ها و...برای اطمینان از عدم وجودمشکل یا نقص فنی بقازرسی می شود.از مهمترین بازرسی های پیش از پرواز،انجام آزمایش صحت عملکردلباس تحت فشار است؛که این مرحله از آزمایشهای پیش از پرواز ،با دقت فوق العاده ی کارکنان آموزش دیده ی مسئول این کار انجام می شود .
برای درک این مطلب لازم است کمی در باره ی جو زمین وهمچنین محدودیت های بدن انسان توضیحاتی ارائه شود؛فضا از لحاظ فیزیک محیطی ،از ارتفاع 125 مایلی شروع می شود. اما از لحاظ فیزیولوژیک از ارتفاع 50000 پا اغاز می گردد وخلبان برای پرواز در ارتفاعی بالاتر از این حد،به لباس تحت فشار نیاز خواهد داشت.این لباس او رااز خطر کمبود اکسیژن مصرفی مغز (هایپوکسی) انبساط گازهای درون بدن (به علت کاهش فشار محیط اطراف که باعث ایجاد مشکلاتی از قبیل انبساط گازهای بین مفاصل، سینوسها و... می شود) سرمای شدید و حد (ارمسترانگ) ایمن نگاه می دارد.
لباس تحت فشار چگونه ازبدن انسان در برابراین خطرهامحافظت می کند؟
درهنگام پرواز ، سامانه درون لباس 100 درصد اکسیژن لازم رابرای تمام پرواز (حتی به هنگام خروج اضطراری )نأمین می کندکه این شرایط از وقوع مشکل اول یعنی هایپوکسی که در ارتفاع پروازی معمول یو2 که برابر 29500پا می باشد،جلوگیری می کند.خلبان با قرار گرفتن در این شرایط ،بدون لباس تحت فشار به مدت 30تا60ثانیه هوشمندی خودراحفظ خواهد کرد.لازم به ذکر استکه هایپوکسی موجب کاهش هوشیاری،کاهش دید،سر گیجه، افزایش زمان عکس العمل وحرکات ناخواسته ی عضلانی می شود
خلبانان اصولا یک ساعت پیش از پرواز در شرایط محیطی صددر صد اکسیژن (همانند خود پرواز)قرار می گیرندکه این عمل علاوه بر جلوگیری از هایپوکسی، از بروز دومین مشکل یعنی خطر انبساط گاز نیتروژن در خون از پیامدهای ان است، جلوگیری می کند زیرا با قرارگیری خلبان در شرایط اکسیژن خالص، تقریبا تمامی نیتروژن درون بدن وی خارج خواهد شد . خطر انبساط گازها که به خاطر کاهش شدید فشار محیط اطراف بدن انسان به وجود می اید ، سبب حباب شدن نیتروژن در سلولهای بدن ، درد شدید در مفاصل ومختل شدن جریان خون در بدن وحتی در موارد حاد منجر به مرگ نیز می شود . این مشکل با فراهم اوردن فشار مورد نیاز دردرون لباس تحت فشار مرتفع شده است.تهدید سوم یعنی حدآرمسترانگنیز توسط این لباس از بین رفته است .آخرین مشکلی که خلبان یو2 با آن روبه روست مشکل سرمای فوق العاده شدید درارتفاع عملیاتی است که این مشکل هم با پوشیدن لباس بر طرف شده است.درارتفاع70000پا ،دمای محیط در حدود 70 درجه زیر صفر است
.
اما این جلیقه عوارضی هم دارد؛از جمله اینکه افزایش دما در درون لباس به خاطر انجام فعالیت بدنی خلبان در هنگام خزش ،تقرب یا فرود،سریع وگاه خارج از تحمل است .ناراحتی وبه تبع آن تعرق فراوان ،خستگی (به خاطر مداومت پروازی زیاد این هواپیما)کمبود هوشیاری و سرگیجه پرواز با یو -2 را تا حدی پیچیده کرده است