و yalda می گه :
سلام
بعد از تشكر از شما
هر انسان يك هنرمند است و بزرگترين هنر او زندگي
انسان ها زندگي مي كنند و سعي مي كنند آن را توسط كلمات موسيقي وديگر جلوه هاي هنر معنا بخشند ما ابتدا زندگي را درك مي كنيم و بعد داستاني خلق مي نماييم تا واكنش احساسي و درك خود را با آن توجيه و تشريح كنيم تمامي انسان ها قصه گو هستند و همين امر است كه از ما هنرمندي مي سازد
هر آن چه ما درباره خود باور داريم داستاني است كه خود بر پايه واقعيت ها خلق كرده ايم اما اين تنها ديدگاه خود ماست. ديدگاه هاي ما بر پايه تجربيات دانسته ها و باورهايمان استوار است و آن چه مي دانيم و باور داريم يك برنامه است و اين چيزي جز كلمات عقايد و نظرياتي كه از ديگران و تجارب زندگي خويش فرا گرفته ايم نمي باشد.
انسانها حقيقت را دريافت مي كنند ولي طريقه شرح و بررسي اين دريافت حقيقت نيست يك داستان است من اين داستان را يك رويا مي نمامم ذهني انسان درك تخيل واحساس را مخلوط مي كند تا يك روياي كلي خلق كند اما اين قصه به همين جا ختم نمي شود چون ذهن همه انسان ها با هم اذغام مي گردد و ذهن كره زمين را خلق مي كند روياي سياره
روياي سياره روياي جمعي همه انسانهاست ما مي توانيم آن را جامعه ناميم يك ملت ولي نتيجه آفرينش ذهن چه فردي و چه جمعي يك روياست رويا مي تواند يك روياي دلپذير و ما آن را بهشت بناميم يا مي تواند كابوسي باشد كه آن را جهنم بناميم ولي بهشت و جهنم فقط در مقطع ذهن موجوديت مي يابند.
و اين حقيقت محض است.
و khosro irani می گه :
عالی بود استاد شیدا
با من امشب چيزي از رفتن نگو
نه نگو، از اين سفر با من نگو
من به پايان مي رسم از كوچ تو
با من از آغاز اين مردن نگو
كاش ميشد لحظه ها را پس گرفت
كاش ميشد از تو بود و با تو بود
ماش مي شد در تو گم شد از همه
كاش ميشد تا هميشه با تو بود
كاش فردا را كسي پنهان كند
لحظه را در لحظه سرگردان كند
كاش ساعت را بميراند به خواب
ماه را بر شاخه آويزان كند
ميروي تا قصه را غمنامه تدفين گل
ميروي تا واژه را باران خاكستر كني
ثانيه تا ثانيه پلوارهي ويران شدن
ميروي تا بخشي از جان مرا پرپركني
_________________ انجمن تجلیل از چهره های ماندگار و سخنان بزرگان
(( ستایش گران میهن ، زنان و مردان آزاده اند . ارد بزرگ ))